شدند و به تبه‌كارى پرداختند متابعت مكن ( يعنى اشراف و ثروتمندان ظالم هواپرست نپيوند ) . فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ؛ « 1 » پس هرگاه به تقاضاى تو جواب ندهند در اين صورت بدان كه اين مردم تنها پيرو هواى نفسند ، و كيست گمراه‌تر از آن كسى كه راه هدايت خدا را رها ، و از هواى نفس خود پيروى كند ؟ ! البته خدا قوم ستم‌كار را هرگز هدايت نخواهد كرد . و طول الأمل ؛ و آرزوى دراز داشتن است . ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ؛ « 2 » اى رسول ما ! اين كافران را به خورد و خواب طبيعت و لذّات حيوانى واگذار تا آمال و اوهام دنيوى آنان را غافل گرداند تا نتيجهء اين كامرانى بيهوده را به‌زودى بيابند . توشهء كافى فتزوّدوا من الدّنيا ما تحرزون أنفسكم به غدا ؛ از اين جهان چنان توشه‌اى برگيريد كه فردا ( ى قيامت ) خود را به آن حفظ نماييد . اين‌گونه در نسخهء مصرى آمده و لكن صحيح چنين است : « فتزوّدوا في الدنيا من الدنيا ما تحرزون به أنفسكم غدا » چنان‌كه در ساير نسخ آمده است . در مصباح آورده : أحرزت الشيء إحرازا ؛ يعنى آن را محكم گرفتم . . . . . . عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً . . . ؛ « 3 » شما ايمان خود را محكم نگاه داريد كه اگر همهء عالم گمراه شوند و شما به راه هدايت باشيد زيانى از كفر آنها به شما نخواهد رسيد ، بازگشت همهء خلق به سوى خداست .

--> ( 1 ) . قصص ( 28 ) آيهء 50 . ( 2 ) . حجر ( 15 ) آيهء 3 . ( 3 ) . مائده ( 5 ) آيهء 104 .